Alles moet standaard

Dit onderwerp moest er een keer van komen: standaardisatie. Ik werd getriggered door het ICT-Governance congres bij de UM waar ik vorige week ben geweest. Daar kwam de beroemde standaardisatie-discussie menigmaal op tafel.

Overigens, ICT-Governance is zo’n kreet die heel stoer staat, maar waarvan je je vast afvraagt: wat is dat nou precies? We hebben in de ICT vaak begrippen die niet zo heel erg duidelijk zijn, maar waar we met z’n allen dan toch over praten (meestal langs elkaar heen). Dit is er een van. Kleine poging: het heeft iets te maken met het op heldere manier in banen leiden van wat je met ICT doet, zodat het goed is afgestemd op wat er in een organisatie gebeurt, van operationeel tot strategisch niveau. Als dat lukt heb je een goeie Busines-ICT Alignment. Goed, kijk maar op wikipedia.

Terug naar de titel. Alles moet standaard. Klinkt wat extreem, maar nuanceren doen we later wel. Wat een feit is is dat standaardisatie steeds meer geaccepteerd wordt. Ik kan me nog wel de discussies herinneren dat mensen in een organisatie toch echt wel vonden dat zij een speciale computer nodig hadden. Dat is bijna nergens meer een issue. Hetzelfde begint te gelden voor applicaties. Waarom in een bedrijf 10 verschillende als het ook met 1 kan?

Voor een deel komt de positievere houding t.o.v. standaards omdat men de nadelen van diversiteit wel inziet. Het komt natuurlijk ook omdat ICT-oplossingen steeds breder inzetbaar zijn.

Maar het komt denk ik vooral omdat men inziet dat ICT weliswaar randvoorwaardelijk is om je werk te doen, maar uiteindelijk het verschil niet maakt. Het gaat erom wát je er mee doet. Als je tegenwoordig nog roept dat standaardisatie je in een keurslijf duwt, dan behoor je tot een uitstervend ras. Een zwak excuus om te verbergen dat je zelf het verschil niet kunt maken.

Nou ging een CvB-lid (van een andere hogeschool) op het congres nog een stapje verder dan ICT-standaardisatie, met de woorden: we moeten het hele primaire proces standaardiseren. Minstens landelijk. Dat klinkt dan toch wel weer eng, bemerkte ik. Maar er zit wel wat in. Zouden studenten geïnteresseerd zijn in hoe het primaire proces is ingericht? Denk het niet. Ze willen dat het goed wordt uitgevoerd en dat ze door deskundige mensen worden begeleid. Voer voor weer jaren discussie in ieder geval.

Terug naar ICT-standaardisatie: ik zou het nog even nuanceren. Je moet altijd kijken waar de grenzen van de standaardisatie zijn. Bijvoorbeeld, idealiter zou elke student dezelfde laptop kopen om mee naar school te nemen, maar het gaat ver om zo’n standaard op te leggen. Gelukkig worden in de markt ook standaards toegepast, zodat alles steeds beter met elkaar interconnecteert. En natuurlijk moet je niet per definitie standaardiseren. Je moet het wel als uitgangspunt nemen, met het motto dat veel mensen hanteren: standaardiseren op de achtergrond geeft vrijheid op de voorgrond.