Innovatie kost geld, maar daarvoor krijg je dingen terug die je eerst niet had of niet kon doen. Omdat je het dan beter kan doen, presteer je als organisatie beter, heb je meer en tevredener klanten, en gaat het je financieel dan ook goed.
Op een dergelijke wijze werkt het vaak. In hogeschool-land moet de financiele broekriem echter steeds strakker worden aangetrokken en wordt de druk opgevoerd om met innovatie directer tot besparing te komen. Ik heb daar vast al eens eerder over geblogd, maar innovatie in het ict-programma is maar zelden gericht op dit soort efficiency winst.
Zijn het dan tegengestelde krachten, innovatie en besparing? Nee dat nou ook weer niet, maar ik vind het wel moeilijk om die 2 zaken goed te combineren.
Wat is een goede weg: simpelweg minder aan ict uitgeven? Dan maar wat pakketten met minder functionaliteit, maar goed genoeg voor de bulk en eenvoudiger in te voeren? Of juist de innovatie sterker benadrukken en de organisatie voor hardere keuzes stellen? Uitvergroot voorbeeld: we hebben blackboard, dus : beste faculteit je mag niet meer zoveel aan docenten uit te geven want de studenten kunnen al veel zelf tot zich nemen.
Daar kun je nog wel een tijdje over blijven discussieren. Het goede van deze innovatie versus besparing discussie is echter dát het nu een gespreksonderwerp is. Er was al wel contact over welke ICT ontwikkelingen en projecten gestart zouden worden, maar het was allemaal nogal vrijblijvend. Nu wordt toch een andere discussie als daaraan direct gekoppeld is dat daarmee uitgaven en/of besparingen gemoeid zijn. En dan bedoel ik niet op centraal niveau, maar juist in de wisselwerking met decentraal. Zo ontstaat er een groter kostenbewustzijn.
... maar het liefst heb ik toch een pot geld met als doel dat de dingen beter worden, en niet als doel om het goedkoper te maken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten